บทที่ 323 เดินทางปลอดภัยนะ อาจารย์เผย

คืนก่อนหน้าที่เผยเซี่ยอันจะบินกลับประเทศจีน สมาชิกทั้งห้าคนต่างไม่มีตารางงานพอดี จึงได้มารวมตัวกันพร้อมหน้าพร้อมตาซึ่งหาได้ยากยิ่ง

หม้อไฟสองซุปถูกยกมาตั้งไว้กลางหอพัก เผยเซี่ยอันรู้สึกว่าน้ำซุปหม่าล่ายังเผ็ดไม่สะใจ จึงตักพริกพูนช้อนใหญ่ใส่ลงในถ้วยน้ำจิ้มของตัวเอง

พัคอึนซองมองตามตาละห้อย น้ำลายแทบจะสอออกมา ทว่าสุดท้ายก็ยอมก้มหน้าก้มตากินหม้อไฟน้ำซุปใสของตัวเองแต่โดยดี พลางเคี้ยวไปบ่นพึมพำไป “ไม่รู้ทำไมพี่กินเผ็ดแล้วสิวไม่ขึ้นแถมยังไม่เจ็บคออีก ไม่ยุติธรรมเอาซะเลย…”