บทที่ 379 DUAL คัมแบ็กแล้ว

ประตูคลังเพลงเปิดอ้า แสงสีทองสาดส่องออกมาตามรอยแยก ทอดประกายทาบทับพื้นใต้ฝ่าเท้า มองจากระยะไกลราวกับมีใครนำบทเพลงทั้งหมดบนโลกมากองรวมกันจนกลายเป็นห้วงทะเลไร้ก้นบึ้ง

ชื่อเพลงนับไม่ถ้วนลอยคว้างอยู่กลางอากาศ กะพริบวิบวับดั่งดวงดาราราย

ระบบเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเกียจคร้าน "ในที่สุดเธอก็จำได้สักทีว่าต้องทำงาน ฉันบอกแล้วว่าเธอไม่ยอมทำงานทำการดีๆ แล้วยังจะไม่เชื่ออีก"