บทที่ 105 ดักหน้า

แม้วันนี้ทางกองการผลิตจะไม่ได้สั่งให้ลงแปลง แต่คนในชนบทก็ตื่นกันแต่เช้าตรู่ พอฟ้าสางก็เริ่มกินข้าวกันแล้ว

หลิวจิ้งซุ่นนอนอืดอยู่ในห้องใหญ่ สภาพไม่ต่างจากหมูตายตัวหนึ่ง เขารู้สึกว่าแผนการของตัวเองไร้ช่องโหว่ คนสองคนนอนอยู่บนเตียงเตาเดียวกัน แค่นี้ก็แก้ตัวไม่หลุดแล้ว

ถ้ามืดค่ำมองไม่เห็นแล้วดันมีอะไรเกินเลยเกิดขึ้น นั่นก็ยิ่งเข้าทางใหญ่ เขามัวแต่คิดจะกำจัดปัญหาให้พ้นตัว จนลืมไปสนิทว่าคนที่กำลังนอนร่วมห้องกับชายอื่นในยามนี้คือภรรยาที่แต่งเข้าบ้านมาอย่างถูกต้องของตัวเอง