บทที่ 180 ตื่นแต่เช้า

ลู่ชิงชิงกอดคอจ้าวหลานพลางหัวเราะคิกคัก “จะไม่ดีได้ยังไง คนจิตใจดีแบบนี้ต้องมีวาสนาอยู่แล้ว”

“อืม พูดถูก ตอนนี้ฉันก็รู้สึกว่ามีความสุขมากเลยนะ” จ้าวหลานว่า สายตาเหลือบมองไปยังหนิวเคอเหลียนที่ยังคงนั่งกินข้าวอยู่อีกฝั่ง

“แหม หวานเลี่ยนจนทนดูไม่ได้แล้วเนี่ย” ลู่ชิงชิงยกมือปิดหน้าเอ่ยแซว