บทที่ 182 บทสนทนา

ลู่ชิงชิงพยักหน้า “ใช่ ไม่นับแล้ว เรื่องที่เคยพูดไว้ฉันจำไม่ได้สักคำ จะให้นับอะไรอีก? นายฟังภาษาคนไม่รู้เรื่องหรือไง”

วันนี้ที่นายมา ฉันก็ขอบใจแทนน้าลู่รองของฉันแล้ว แต่เรื่องอื่นไม่ต้องพูดอีก ฉันกับนายไม่ได้รู้จักกันสักหน่อย!

สิ่งที่ลู่ชิงชิงพูดคือความจริง แต่หลี่เฉิงหย่วนกลับไม่เชื่อ เป็นใครก็คงไม่มีทางเชื่อ “ทำไมเธอถึงใจร้ายขนาดนี้ จะตัดก็ตัดกันง่ายๆ เลยเหรอ เมื่อก่อนเธอไม่ได้เป็นแบบนี้นี่!”