บทที่ 195 ฉันสนับสนุนเธอ

สำหรับเรื่องซูรั่วอวิ๋น เฉียวอวี้เองก็ปวดหัวมากเช่นกัน “พักนี้ไม่ค่อยเห็นเธอเท่าไหร่ สงสัยจะยอมรามือไปแล้วละมั้ง หวังว่าจะไม่โผล่มาอีกนะ”

ลู่ชิงชิงขมวดคิ้วเรียวงาม นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีเลย ซูรั่วอวิ๋นคนนี้ว่างเมื่อไรเป็นต้องโผล่มาป้วนเปี้ยนข้างกายเฉียวอวี้ ถึงจะยังเก็บแต้มความประทับใจไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ดึงดูดความสนใจจากเฉียวอวี้ไปแล้ว

หรือว่านี่คือเป้าหมายของซูรั่วอวิ๋นกันแน่? จากจดจำคนคนหนึ่งได้ ไปจนถึงเปลี่ยนมุมมอง แล้วค่อยไปถึงขั้นยอมรับในตัวคนคนนั้น ระหว่างทางจะต้องผ่านความพลิกผันมากเพียงใด และต้องใช้เวลาเท่าไรกัน?