บทที่ 212 น่าเกลียดน่าชัง

พอเอ่ยถึงบ้านสาม สีหน้าของลู่กั๋วเฉียงก็ไม่เบิกบานเหมือนเมื่อครู่อีก “อืม ก็เรียงต่อมาจากชิงซงนั่นแหละ”

ลู่ชิงชิงพลันนึกถึงพี่ใหญ่บ้านลู่ขึ้นมา ลุงใหญ่ของลู่กั๋วเฉียงตอนนั้นก็มีลูกสองคนเหมือนกัน ภายหลังพอเขาเสียชีวิต พี่สะใภ้ใหญ่ก็พาลูกแต่งงานใหม่ไป คาดว่าพวกเด็กๆ ก็คงต้องเปลี่ยนชื่อแซ่ พอถึงคราวลู่ชิงซงเกิดมาจึงไม่ได้ตั้งชื่อเรียงตามฝั่งลุงใหญ่อีก

หยางซิ่วอิงยังคงพะวงเรื่องเจ้าตัวเล็กในห้อง “แล้วเด็กบ้านเราคนนี้ ควรจะตั้งชื่อว่าอะไรดีล่ะ”