บทที่ 220 มอบเสื้อกันหนาว

แววตาของลู่ชิงชิงไหววูบ หัวใจพลันกระตุก ดูจากสถานการณ์แล้ว นี่มันโอกาสทองชัดๆ

เธอพยักหน้าให้หลิวจิ้งเสียน แล้วหันไปพูดกับจี้หงเสียง “คุณจะพาเพื่อนฉันไปโรงพยาบาล ฉันก็ต้องไปด้วยสิ ไม่อย่างนั้นคงไม่วางใจหรอก”

จี้หงเสียงได้ฟังก็หน้าแดงก่ำ เมื่อครู่มัวแต่ร้อนใจจนลืมเรื่องนี้ไปสนิท แม้แต่ชื่อของหญิงสาวคนนี้เขายังไม่รู้เลยด้วยซ้ำ!