บทที่ 266 สามีต้องตามใจ

เฉียวอวี้ยิ้ม “เปล่าหรอก ผมแค่อยากมองคุณ ไม่ได้เจอกันตั้งหลายเดือน คิดถึงคุณมากเลย”

ใบหน้าของลู่ชิงชิงพลันร้อนผ่าว เธอจึงก้มหน้าก้มตาตักข้าวเข้าปากคำหนึ่ง ก่อนจะเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองจะเขินทำไมกันเนี่ย? ตัวแม่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งเยอะ ทำไมถึงได้ชอบเขินอายเพราะคำพูดแค่ประโยคเดียวของเขาอยู่เรื่อยเลย?

พอกลืนข้าวลงคอ ลู่ชิงชิงจึงเอ่ย “ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน คิดถึงจนแทบจะจำไม่ได้อยู่แล้ว”