บทที่ 281 ไม่ยอมจำนน

“ไปกับนาย? ไปเสวยสุขเหรอ?” ลู่ชิงชิงกวาดสายตามองเขาตั้งแต่หัวจดเท้า อืม แต่งเนื้อแต่งตัวดูเป็นผู้เป็นคนอยู่หรอก “แล้วนายจะให้ชีวิตสุขสบายแบบไหนกับฉันได้ล่ะ? อยู่คฤหาสน์หลังโต ขับรถหรู มีคนรับใช้ในบ้าน อยากไปต่างประเทศเมื่อไรก็ได้ นั่งเครื่องบินเล่นเป็นว่าเล่นงั้นสิ?”

“เอ่อ…” หลี่เฉิงหย่วนอึกอักไปครู่หนึ่ง “ชิงชิง ที่เธอพูดมานั่น ตอนนี้มันออกจะยากไปสักหน่อย แต่ฉันทำให้เธอไม่ต้องทำงานได้นะ ใช้ชีวิตสบายๆ ให้ฉันเลี้ยงดูเธอ ดีไหม?”

ยิ่งพูด หลี่เฉิงหย่วนก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นเรื่อยๆ