บทที่ 283 คุณคือคนที่ดีที่สุด

เฉียวอวี้ยิ้มออกมา ลมหายใจพ่นเป็นไอสีขาวลอยอ้อยอิ่งตรงริมฝีปาก “เมื่อเทียบกับความสำเร็จหรือฐานะทางการเงินแล้ว ผมใส่ใจความรู้สึกของคุณมากกว่า หรือต้องรอให้ผมประสบความสำเร็จก่อน ถึงจะถือว่าทำดีกับคุณได้ล่ะครับ? ดูเหมือนที่ผ่านมาผมจะคิดผิดมาตลอดเลย

เมื่อเทียบกับสิ่งที่ยังไกลเกินเอื้อมพวกนั้น บางทีแค่คำถามไถ่สักประโยค หรืออ้อมกอดสักครั้งอาจจะอบอุ่นกว่าด้วยซ้ำ หากผมต้องใช้เวลาตั้งหลายสิบปีกว่าจะประสบความสำเร็จ นั่นแปลว่าต้องให้คุณรอผมไปหลายสิบปีเลยเหรอครับ? ถึงเวลานั้นเราทั้งคู่ก็แก่เฒ่ากันหมดแล้ว ผมจะยังดูแลคุณได้ยังไงอีก”

ลู่ชิงชิงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ฉันยังอยากให้โจวยวิ่นเหวินมาด้วยค่ะ”