บทที่ 317 น้องภรรยา

ชั่วขณะนั้น ลู่อีอีแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เธอคิดว่าเขาจะเดินจากไปเสียอีก “คุณพูดว่าอะไรนะ”

เซินรุ่ยขยับก้าวไปข้างหน้า เม้มปากเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือดึงเธอเข้ามากอดไว้แนบอก “ผมบอกว่า ผมจะอยู่ เราแต่งงานกันนะ ผมจะแต่งงานกับคุณ ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้”

ลู่อีอียกแขนขึ้นโอบรอบเอวของเขา ขอบตารื้นไปด้วยน้ำตา “จะไม่เสียใจแน่นะ”