บทที่ 320 ฉันใกล้จะหย่าแล้ว

สวี่เหยียนยิ้มขื่น “ก็ไม่แน่หรอก ถึงฉันไม่ตกลง เขาก็คงหลอกต่อไปเรื่อยๆ จนกว่าเราจะได้แต่งงานกันอยู่ดี เธอดูฉันสิ ทำไมถึงได้โง่ขนาดนี้นะ ดูไม่ออกเลยสักนิดว่าเขาไม่ใช่เจียงอีหลง”

เมื่อเห็นเธอเป็นแบบนี้ ลู่ชิงชิงยิ่งรู้สึกปวดใจ “เหยียนเหยียน ตอนนี้พวกเราออกมาจากที่นั่นแล้ว เธออยากจะร้องไห้ก็ร้องออกมาดังๆ ให้สะใจเถอะ อย่าฝืนเก็บไว้คนเดียวเลย ฉันอยู่ตรงนี้เป็นเพื่อนเธอแล้วนะ!”

สวี่เหยียนส่ายหน้าเบาๆ “ทำไมฉันต้องร้องไห้เพื่อเขาด้วยล่ะ ไม่เห็นอยากร้องเลยสักนิด แบบนี้แหละดีแล้ว โชคดีที่ตาสว่างรู้ความจริงเสียตอนนี้ ขืนปล่อยผ่านไปอีกไม่กี่ปี รอให้ฉันแก่ตัวลงแล้วค่อยหย่า ถึงตอนนั้นคงไม่มีใครเอาแล้วล่ะ ตอนนี้ฉันยังเริ่มต้นมีความรักครั้งใหม่ได้อีก เธอก็คิดแบบนั้นใช่ไหมล่ะ”