บทที่ 109 เขาใช้ความรุนแรงในครอบครัว!

ฉู่โยวหนานกัดฟันกรอด “ยังไม่สร่างเมาอีกหรือไง?!”

เขาอุ้มซูเป่ยฝ่าสายลมและเสียงหมาป่าที่โหยหวนระงมลาน ตรงดิ่งมาคุกเข่าลงเบื้องพระพักตร์ฉู่เยี่ยน “เสด็จพ่อ คราวนี้ก็นับว่าชนะได้แล้วใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ”

ฉู่เยี่ยนทอดพระเนตรซูเป่ยในสภาพสะบักสะบอมมอมแมม แล้วแลดูฉู่โยวหนานที่เปรอะเปื้อนคราบเลือด พระองค์มิได้เอ่ยปากตอบในทันที ทว่าหันไปมองชือหมัน “องค์ชายใหญ่ หากยังไม่ยอมรับ เช่นนั้นก็รอให้พระขนิษฐาของเจ้าสร่างเมาในวันพรุ่งนี้ แล้วให้นางลงไปสู้กับฝูงหมาป่าดูบ้างเป็นไร ในวังไม่มีหมาป่า เราจะสั่งการเดี๋ยวนี้ ให้คนไปจัดหาตัวที่มีขนาดพอฟัดพอเหวี่ยงกับพวกวันนี้มา…”