บทที่ 136 แม่สามีกับลูกสะใภ้ต้องเข้ากันได้ดีแน่

นับแต่ซูเป่ยเข้าใจผิด คิดว่าฉู่โยวหนานเป็นคนทะลุมิติมาเหมือนกัน นางก็พูดคุยกับเขามากขึ้น ทว่าก็มีข้อเสียอยู่เหมือนกัน นางชักจะทำตัวตามสบายเกินไปเสียแล้ว ฉู่โยวหนานคิดจะค้างคืนที่เรือนเฟิ่งเหยานั้นยากเย็นประหนึ่งปีนป่ายขึ้นสวรรค์

"ฉันขอบอกไว้เลยนะ พวกเราต่างก็เป็นคนในสังคมที่มีกฎหมาย จะมาใช้ลูกไม้ศักดินาคร่ำครึพวกนั้นไม่ได้เด็ดขาด ถ้าท่านคิดจะฝืนนอนค้างที่นี่ นั่นเท่ากับข่มขืนใจสตรีบังคับให้ร่วมหลับนอน แม้ที่นี่จะไม่มีโทษตามกฎหมาย แต่ฉันขอถามหน่อยเถอะ มโนธรรมของท่านมันจะไม่เจ็บกระดากใจขึ้นมาบ้างเลยหรือ" ซูเป่ยชี้นิ้วจิ้มแผงอกของเขาพลางเอ่ยถาม

ฉู่โยวหนานยกมือกุมขมับ เขาเพียงแค่เดินมาส่งนางถึงหน้าประตูเรือนเฟิ่งเหยาเท่านั้น ซูเป่ยกลับมีปฏิกิริยารุนแรงถึงเพียงนี้ หากเป็นเมื่อก่อน นางคงลงไม้ลงมือกับเขาไปแล้วแน่ๆ