บทที่ 139 องค์หญิงผู้นี้สั่งให้เจ้ามาคอยปรนนิบัติ

ร้านค้าข้างร้านของซูเป่ยมีขนาดใหญ่โตมาก เดิมทีเคยเปิดเป็นโรงเตี๊ยมสูงถึงสามชั้น

พื้นที่กว้างขวางปานนี้ หากเปิดเป็นโรงเตี๊ยมหรือเหลาสุราคงเข้าที ทว่าเจ้าของร้านคนนี้ช่างซื่อบื้อเหลือทน ถึงได้เอามาเปิดเป็นร้านขายตุ๊กตาเหมาโหวเสียได้…

องค์หญิงมู่ฮุ่ยยืนมองร้านรวงของตนด้วยความภาคภูมิใจเป็นล้นพ้น ส่วนฉู่โยวหยางที่ยืนอยู่ด้านหลังนางเอาแต่ส่ายหน้าไม่หยุด แม้แต่ท่านอ๋องเสเพลอย่างเขายังรู้เลยว่า การลงทุนกับผลกำไรมันไม่สมดุลกันเอาเสียเลย!