บทที่ 158 รอบที่สี่ข้าขอยอมแพ้แล้วกัน

ซูเป่ยถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง ทว่าไม่ได้เอ่ยคำใด เพียงวางหมากลงไปเงียบๆ

“ฮ่า! เจ้าไม่ได้โง่ใช่หรือไม่ คราวนี้ข้าชนะแน่!” จ้าวเฟยหลานทำท่าราวกับกลัวซูเป่ยจะขอเดินหมากใหม่ นางรีบวางหมากลงไปอย่างรวดเร็ว ล้อมเม็ดหมากสีขาวของซูเป่ยไว้กลุ่มหนึ่ง

แต่ซูเป่ยกลับเงยหน้าขึ้นเหลือบมองนาง แววตาเผยประกายเจ้าเล่ห์