บทที่ 179 ผู้เกิดในปีหยาง เดือนหยาง วันหยาง

ฉู่โยวหนานสวมชุดลำลองสีดำสนิท ดวงตาดอกท้อคุกรุ่นด้วยเพลิงโทสะ ริมฝีปากบางเม้มแน่น ทว่ากลับยิ่งขับเน้นความหล่อเหลาไร้ที่ติ เมื่อเทียบกันแล้ว กู่รุ่ยกลับดูเหมือนไก่ตกน้ำ ส่วนเฉิงสือยิ่งดูน่าเวทนากว่าหลายเท่า

“แค่ก! ล้อเล่นน่า! ล้อเล่นเฉยๆ!” กู่รุ่ยส่งยิ้มประจบ “ซู่อ๋องอย่าได้กริ้วไปเลย ซื่อจื่อเพียงแค่หยอกแม่นางอาเป่ยเล่นเท่านั้น…”

ฉู่โยวหนานตวัดสายตาถลึงใส่เขา “กู่รุ่ย! เจ้าอย่าคิดว่าเสด็จพ่อทรงโปรดปรานเจ้าแล้วข้าจะไม่กล้าทำอะไร! ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นความคิดพิเรนทร์ของเจ้า! หากยังกล้าทำตัวรุ่มร่ามอีก ระวังข้าจะไม่เกรงใจ!”