บทที่ 181 ด้ายแดงนำทาง

กู่รุ่ยลุกขึ้นมาจากพื้น รอยยิ้มที่มุมปากค่อยๆ หายไป สีหน้าเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึม "ท่านวางใจเถอะ จิ้งหนานอ๋องมีบุญคุณต่อข้า ข้าไม่มีทางปล่อยให้บุตรชายคนเดียวของเขาตกอยู่ในอันตรายแน่ เรารีบไปสมทบกับพวกจิ่นอ๋องก่อน แล้วค่อยไปตามหาอาเป่ยกับซื่อจื่อ"

เรื่องในชาติก่อน ย่อมไม่สำคัญเท่าเรื่องตรงหน้า ฉู่โยวหนานสะกดความเคลือบแคลงในใจไว้แล้วเอ่ย "ตกลง! เจ้ามีวิธีหาพวกเขาพบหรือไม่"

"ย่อมมี" กู่รุ่ยสบสายตากับเขา แววตาเด็ดเดี่ยว "แต่ข้ามีข้อแม้ข้อหนึ่ง"