บทที่ 187 คู่ต่อสู้ที่โง่เหมือนหมู

“ทูลฝ่าบาท! ตอนที่บ่าวชราไปถึงจวนแม่ทัพ แม่ทัพโม่ก็ไม่อยู่แล้วพ่ะย่ะค่ะ!”

“ไม่อยู่? ไปไหนแล้ว!” ฉู่เยี่ยนตรัสด้วยสุรเสียงเกรี้ยวกราด

“บ่าวชราไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ! คนในจวนแม่ทัพก็ไม่มีใครรู้ พวกเขาบอกเพียงว่าวันนี้หลังเลิกประชุมเช้า แม่ทัพโม่บอกว่าจะคุยกับพวกบุตรชาย จากนั้นก็พากันเข้าไปในห้องหนังสือ จนกระทั่งบ่าวชราไปถ่ายทอดราชโองการก็ไม่เคยออกมาเลย บ่าวชรานำคนเข้าไปดูแล้ว ในห้องหนังสือไม่มีคนอยู่เลยแม้แต่คนเดียวพ่ะย่ะค่ะ!” หวังจื๋อมีสีหน้ากระวนกระวาย