บทที่ 200 พระราชทานสมรส

เมื่อเห็นสองพ่อลูกโต้เถียงกันไม่หยุด ฉู่เยี่ยนก็พลันรู้สึกรำคาญพระทัย พระองค์เงยพักตร์ทอดพระเนตรออกไปนอกลานเรือน แล้วตรัสว่า “ให้สองพ่อลูกจิ้งหนานอ๋องเข้ามา ช่วยตัดสินเรื่องยุ่งเหยิงพรรค์นี้ที!”

ยามที่ฉู่เยี่ยนขึ้นครองราชย์ใหม่ๆ ทางใต้เกิดความระส่ำระสายครั้งใหญ่ จิ้งหนานอ๋องอาสาออกศึกปราบกบฏด้วยตนเองจนสร้างผลงานได้รับการปูนบำเหน็จแต่งตั้ง หลังจากนั้นเขาก็รู้จักถอยในยามรุ่งโรจน์ ซ่อนคมเก็บงำประกาย ด้วยเหตุนี้ฉู่เยี่ยนจึงให้ความสำคัญกับเขามาโดยตลอด

จิ้งหนานอ๋องกับเฉิงสือเดินเข้ามาในตำหนัก สายตากวาดมองซูเป่ยและสองพ่อลูกสกุลเจียงครู่หนึ่ง ก่อนจะทูลว่า “ฝ่าบาท คุณหนูเจียงมีใจปฏิพัทธ์ต่อซู่อ๋อง (ปรับให้ตรงตามคลังศัพท์ 肃王=ซู่อ๋อง) เรื่องนี้คนทั่วทั้งเมืองหลวงต่างประจักษ์ดี การแต่งงานของสตรีย่อมต้องให้บิดามารดาเป็นผู้ตัดสิน มิสู้พระราชทานสมรสให้คุณหนูเจียงแต่งเข้าจวนซู่อ๋อง ส่วนท่านหญิงฮุ่ยเฉิงนั้น…”