บทที่ 206 พระชายาซู่อ๋อง นางคู่ควรด้วยหรือ?!

พอเซวียจิ่นหรงตะโกนเรียก ฉู่โยวหนานกับซูเป่ยย่อมได้ยิน ทว่าลูกศรอยู่บนแล่งจำต้องยิง เขาจึงได้แต่รีบร้อนเผด็จศึกอย่างรวดเร็ว

“วันนี้โทษข้าไม่ได้นะ ไว้คราวหน้าข้าจะชดเชยให้เจ้าให้สาสม!” สิ่งแรกที่ฉู่โยวหนานทำคือคว้าเสื้อผ้าและหมวกคลุมผ้าโปร่งขึ้นมา

ตอนที่ซูเป่ยปลดผ้าแพรบางที่ผูกตาออก เขาก็ก้าวลงจากเตียงไปแล้ว