บทที่ 208 คล้ายคลึงถึงเก้าส่วน

เฉิงสือฟื้นขึ้นมาในยามพลบค่ำของอีกสามวันให้หลัง สิ่งแรกที่เห็นคือคนผู้หนึ่งสวมชุดขาวคลุมหมวกผ้าโปร่งนั่งอยู่ข้างเตียง หากฉู่โยวหนานไม่เอ่ยปากก่อน เขาคงดูไม่ออกว่าเป็นผู้ใด

"ในที่สุดซื่อจื่อก็ฟื้นเสียที" ฉู่โยวหนานเอ่ยเสียงขรึม แหบพร่าเล็กน้อย ตลอดสามวันมานี้เขาเฝ้าอยู่ที่จวนจิ้งหนานอ๋องไม่ห่าง แม้พอจะได้พักผ่อนบ้าง แต่ไหนเลยจะสบายเหมือนอยู่จวนอ๋อง

เฉิงสือเพิ่งตระหนักว่าฉู่โยวหนานคอยเฝ้าตนอยู่ข้างเตียงมาโดยตลอด ในใจทั้งซาบซึ้งทั้งกังขา "ซู่อ๋อง จิ่นอ๋องทำเช่นนี้ไปเพื่อสิ่งใดกันแน่…"