บทที่ 214 ทีใครก็ทีมัน

ซูเป่ยกำลังจะอธิบาย ทว่าฉู่โยวหนานกลับแตะมือนางไว้แล้วเอ่ยเสียงขรึม "เสด็จพี่เข้าใจผิดแล้ว ก่อนหน้านี้ข้าคิดว่าเป็นฝีมือของเสด็จพี่จริงๆ…"

เขาจงใจเน้นคำว่า "คิดว่า" ให้หนักแน่น เพราะเมื่อครู่ความคิดของฉู่โยวเฉินหลุดรอดออกมาแล้วว่า เรื่องนี้มิใช่ฝีมือของตน

หัวคิ้วของฉู่โยวเฉินค่อยๆ คลายออก "ถ้าเช่นนั้น ตอนนี้เจ้ารู้แล้วรึว่าเป็นฝีมือใคร"