บทที่ 242 ถุงหอมนี้เป็นของเจ้าหรือ?

เซวียจิ่นหรงขยับเข้าไปใกล้อย่างระมัดระวัง พลางกระตุกแขนเสื้อของซูเป่ยเบาๆ "อาเป่ยอย่าโกรธเลยนะ ข้าคิดไม่รอบคอบเอง ข้าจะไปกราบทูลเสด็จแม่เดี๋ยวนี้แหละ…"

ซูเป่ยถึงได้คลายโทสะลงบ้าง นางเบือนหน้าไปอีกทางโดยไม่มองอีกฝ่าย

ฉู่โยวหนานสบโอกาสจึงเอ่ยขึ้น "อาเป่ย กู่รุ่ยไปได้หลายเดือนแล้ว ข้าอยากจะไปดูสักหน่อย เจ้าจะไปด้วยหรือไม่"