บทที่ 250 ปล่อยเจ้าไปต่างหาก ข้าถึงจะเสียดาย

ฝนตกหนักติดต่อกันถึงสามวัน หนทางเฉอะแฉะไปด้วยโคลนตม ทว่าใจของฉู่โยวหนานนั้นลอยกลับเมืองหลวงไปเรียบร้อยแล้ว

เหตุผลหาได้มีอื่นใด ที่เมืองหลวงมียาลบรอยแผลเป็นที่เสาะหามาจากทั่วทุกสารทิศ เขาอยากรีบกลับไปลองใช้ให้หมดเสียเดี๋ยวนี้

ในเมื่อเขาอยากไป ซูเป่ยจึงไปหารือเรื่องออกเดินทางกับเหมยไทเฮา