บทที่ 260 ไร้ทายาทสืบสกุล

คราวนี้เยวี่ยหงไฉถึงเพิ่งตระหนักได้ว่าตนเองก่อเรื่องใหญ่เข้าให้แล้ว ทว่าเขากับโม่เหลียวเป็นสหายสนิทกันมาหลายปี สุนัขพวกนั้นโม่เหลียวก็เป็นคนให้มา แม้แต่เรื่องที่เคยกลั่นแกล้งหวงสือก่อนหน้านี้ โม่เหลียวก็เป็นคนสอนทั้งสิ้น

ส่วนเหตุใดโม่เหลียวต้องเล่นงานหวงสือนั้น ได้ยินว่าสมัยทั้งคู่ยังเป็นเด็ก หวงสือเคยเลี้ยงสุนัขไว้ตัวหนึ่งและเคยปล่อยให้เห่าขู่โม่เหลียวจนขวัญหนีดีฝ่อ

ดังนั้นโม่เหลียวจึงคิดจะเอาคืนให้สาสมเป็นร้อยเท่าพันเท่า