บทที่ 271 ขโมยตั๋วเงิน

วรยุทธ์ของถานเสวียนนับว่าสูงส่ง ทว่าหลิงเซียวก็มิได้ด้อยไปกว่ากัน ดังนั้นตลอดทางที่สะกดรอยตามมาจึงไม่ถูกจับได้เลยแม้แต่น้อย

เมื่อมาถึงที่พักของโม่เหลียว เจ้าหมอนั่นกำลังกอดประคองหญิงสาวสองนางร่ำสุราหาความสำราญ ทั้งยังคุยโวโอ้อวดไม่หยุดปาก "พวกเจ้า…รู้หรือไม่ว่าคุณชายอย่างข้าเป็นใคร ปรนนิบัติข้าให้ดีๆ เข้าไว้ วันพรุ่งคุณชายอารมณ์ดี ไม่แน่ว่าอาจจะแต่งตั้งพวกเจ้าเป็นพระสนมสักตำแหน่ง!"

หญิงสาวทั้งสองนางพบเห็นพวกขี้เมาชอบวางก้ามใหญ่โตมานับไม่ถ้วน คิดว่าเจ้าหมอนี่แค่พูดจาเพ้อเจ้อตอนเมา จึงเออออไปตามน้ำ ทว่าโม่เหลียวกลับดูไม่ออก ยังคงวางท่ากร่างประหนึ่งฮ่องเต้เสด็จประพาสต้นอย่างไรอย่างนั้น