บทที่ 301 ชี้แจงความจริง

จนกระทั่งมาถึงตำหนักของไทเฮาเหม่ย ซูเป่ยก็ยังหลอกถามชื่อเล่นตอนเด็กของฉู่โยวหนานไม่สำเร็จ นางจึงยิ่งทวีความอยากรู้อยากเห็นเข้าไปใหญ่

ส่วนฉู่โยวหนานกลับทำทีเป็นลอยชายวางท่าสบายอารมณ์ คล้ายไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทว่ากลับดูจงใจเป็นพิเศษ "อาเป่ย เจ้าอยู่คุยสัพเพเหระกับไทเฮาที่นี่เถิด ข้าจะพาลูกๆ ไปเดินเล่นในลานเรือนสักหน่อย"

แต่เสี่ยวเปาจื่อกลับจ้องขนมบนโต๊ะตาละห้อย ไม่มีทีท่าว่าจะยอมไปไหนเลยสักนิด ทั้งเสี่ยวทังหยวนยังช่วยบอกเขาอย่างรู้ความอีกว่า "ท่านพ่อ ข้าหิวแล้ว ท่านไปเดินเล่นคนเดียวเถอะเจ้าค่ะ!"