บทที่ 305 เสื้อเปื้อนเลือด

ฉู่โยวหนานไม่เคยเข้าใจเลยว่า ไฉนชื่อเล่นวัยเด็กของตนถึงได้พิลึกพิลั่นเพียงนี้ ขนาดฉู่โยวหยางยังมีคนเรียกว่าเจ้าแมวน้อย ฟังดูน่ารักออกปานนั้น

พอย้อนมองเสี่ยวเปาจื่อ เสี่ยวทังหยวน และเสี่ยวเสวี่ยฉิว แต่ละคนก็น่ารักน่าเอ็นดูจนใจแทบละลาย…

เขาอุตส่าห์ปิดบังมาตั้งนาน สุดท้ายก็ยังไม่รอดจนได้