บทที่ 325 หนีออกจากวัง

เมื่อครู่ในวัง ฉู่โยวหยางก็รู้สึกว่ากู่รุ่ยดูแปลกๆ อยู่แล้ว มาตอนนี้เห็นอีกฝ่ายโผล่มาที่จวนผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ก็ยิ่งรู้สึกไม่ชอบมาพากลขึ้นไปอีก

"หยุดเดี๋ยวนี้นะ!" ฉู่โยวหยางตวาด "เสด็จแม่ให้เจ้ามาทำอะไรที่จวนผู้สำเร็จราชการ?"

"เอ่อ…" กู่รุ่ยกลอกตาไปมาพลางดัดเสียงแหลมตอบ "พระชายาครรภ์แก่ขึ้นทุกวัน ไทเฮาจึงให้บ่าวส่งยาบำรุงมาให้เจ้าค่ะ"