บทที่ 330 นางรำ

“ข้าไปดูมาแล้ว บังเอิญเจอแม่นางคนหนึ่งไปซื้อข้าวในร้านพอดี สงสัยเห็นนางแต่งตัวซอมซ่อ หลงจู๊รองคนนั้นถึงกล้าแทะโลมนางคาตาในร้านข้าวเลยเจ้าค่ะ!” อวิ๋นซีเล่าด้วยความเดือดดาล

คนพรรค์นี้ อย่าว่าแต่ต้วนจ้านฟางจะมองไม่ลงเลย แม้แต่นางยังขยะแขยงจนคันไม้คันมือ อยากจะพุ่งเข้าไปประเคนหมัดใส่หน้าสักฉาดใหญ่!

ในที่สุดซูซิวเจี๋ยก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป “ถ้าต้องแต่งกับคนแบบนี้ไป คุณหนูต้วนมิใช่ต้องพังไปทั้งชีวิตหรอกหรือ?!”