บทที่ 376 นางผูกคอตายแล้ว

ซูเป่ยจึงได้แต่กล่าวว่า "บุรุษหย่าร้างยังแต่งใหม่ได้ ภรรยาตายก็แต่งใหม่ได้ แต่สตรีหากหย่าร้างส่วนใหญ่กลับต้องอยู่อย่างเดียวดายไปจนแก่เฒ่า แม้กระทั่งสามีตายก็เช่นเดียวกัน นี่มันไม่ค่อยยุติธรรมเลยจริงๆ เพคะ"

ฉู่โยวหยางเบิกตากว้างจนโตเท่าไข่ห่าน เขามองซูเป่ยอย่างไม่อยากจะเชื่อ แล้วหันไปมองคนอื่นๆ ต่อ

ทว่าเหยาไทเฮากลับยังคงนิ่งเงียบ ฉู่โยวหนานเบือนสายตาไปทางอื่น เซียวหานพยักหน้าเห็นพ้อง ส่วนกู่รุ่ยนั้นยิ่งผงกศีรษะหงึกๆ รัวเร็ว