บทที่ 398 ฝูงมารเริงระบำ

ซูเป่ยยังนึกว่าเหยาไทเฮากับฉืออวี้จะมีความคืบหน้าอะไรต่อเสียอีก ทว่าทั้งสองเพียงแค่คุยสารทุกข์สุกดิบกันครู่หนึ่งแล้วก็แยกย้าย

อันที่จริงหากเทียบกันแล้ว ฉินเหมยจือกลับเป็นคนกล้ารักกล้าเกลียดมากกว่า จึงไม่แปลกใจเลยที่ตอนนี้นางจะใช้ชีวิตคู่อย่างมีความสุขทีเดียว

อวิ๋นโหรวเคยไปสืบดูมาแล้ว อำเภอผิงอันที่เป็นเมืองเล็กๆ แห่งนั้นมีคนสารพัดรูปแบบปะปนกันมั่วไปหมด หากขว้างค้อนออกไปสักอันโดนคนตายสิบคน ก็คงมีถึงแปดคนที่เป็นขุนนาง