บทที่ 418 งานอภิเษกสมรสของจุนอี้หวัง

ฉู่โยวหนานยังนึกว่าพวกนั้นจะลงไม้ลงมือ ที่ไหนได้ กองทหารขบวนเบ้อเริ่มกลับคุกเข่าพรึ่บลงกับพื้นพร้อมเพรียง ร้องขอเพียงมีข้าวกินสักมื้อ จะให้เป็นวัวเป็นม้าก็ยอมทั้งนั้น

ก็แน่ละสิ กษัตริย์แคว้นเสียนถูกหลิงเซียวจับตัวไปตั้งนานแล้ว ทหารขบวนนี้จึงเคว้งคว้างไร้ผู้นำ ซ้ำร้ายในค่ายทหารกองทัพอื่นก็ไม่มีใครแลพวกตนเลย คนอื่นเขายังส่งข่าวบอกกันได้ว่าไปขุดรากไม้ตรงไหนถึงจะได้เร็ว ตรงไหนยังมีเปลือกไม้ที่ยังไม่ได้ลอกเหลืออยู่บ้าง…

พวกนี้น่ะสิเคราะห์ซ้ำกรรมซัดแท้ๆ หากยังไม่ได้กินข้าวอีกล่ะก็ คงได้จับคนกินคนเข้าจริงๆ แน่