บทที่ 429 ตายไปก็ไม่น่าเสียดาย

พอเฉิงชิวเดินพ้นประตูเข้ามา ก็ตรงเข้ากุมมือฉู่หรูจือด้วยความดีอกดีใจ “หรูจือ ด้านหน้ามีผ้าส่งมาเพียบเลย เจ้ารีบไปเลือกมาตัดชุดสักสองสามชุดสิ!”

คนซื่อบื้อพรรค์นี้ก็มีมุมอบอุ่นหัวใจเหมือนกัน

ติดอยู่แค่อย่างเดียว… ไอ้ความอบอุ่นนี้ดันมาผิดที่ผิดเวลาไปหน่อย!