บทที่ 438 เผชิญหน้าโจรภูเขา

หมิงตี้เป็นอะไรไปนั้น หลูอวี้เองก็ไม่รู้แน่ชัด เขาจึงเบิกตากว้าง แสร้งทำทีเป็นวางท่า “เขาเพียงแค่มีอาการเจ็บป่วยเล็กน้อยเท่านั้น เจ้าจะมาซักไซ้เรื่องนี้ไปทำไมกัน?!”

ทว่าเขาคิดจะโกหกก็ไร้ประโยชน์ ฉู่โยวหนานไม่จำเป็นต้องรอฟังคำพูดที่ออกจากปากเขาเลยแม้แต่น้อย ขอเพียงแค่ในหัวคิดขึ้นมาก็พอ

หมิงตี้แววตาเหม่อลอย ตอบสนองเชื่องช้า ภาพความคิดเหล่านี้ล้วนถูกฉู่โยวหนานอ่านทะลุปรุโปร่งไปจนหมดสิ้น