บทที่ 489 ขายไม่ได้ราคาเสียแล้ว

จากฤดูใบไม้ผลิล่วงเข้าสู่ฤดูร้อน ในที่สุดเป่ยตันจู๋ก็กลับมาถึงแคว้นเป่ยที่เฝ้าถวิลหา

ตลอดการเดินทาง นางเคยคิดจะกำจัดเด็กในท้องนับครั้งไม่ถ้วน พยายามทั้งวิ่ง ทั้งกระโดด ทั้งแกล้งล้ม ทว่ากลับไม่เหมือนพวกสตรีในวังที่กระทบกระเทือนนิดหน่อยก็แท้ง ลูกของนางกลับอึดถึกราวกับหล่อขึ้นมาจากทองแดงเหล็กกล้า

หรือบางที ยามที่วิ่งและกระโดด นางอาจจะยังคงยั้งมือไว้อยู่บ้างกระมัง