บทที่ 494 คนใบ้เอ่ยปาก

หากเป็นผู้อื่นพาเด็กมารับการตรวจ ซูซิวเจี๋ยก็คงหาทางบ่ายเบี่ยงไปบ้าง ทว่าในเมื่อเป็นคำขอจากปากซูเป่ย เขาจึงไม่เสียเวลาคิดแม้แต่น้อย เสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนคราบสมุนไพรก็ยังไม่ทันได้เปลี่ยน รีบตรงรี่เข้าไปตรวจดูอาการของซานเถาทันที

ซานเถานอนนิ่งอยู่บนเตียง มุมปากยังคงประดับรอยยิ้มจางๆ ราวกับกำลังฝันดี

หลังจับชีพจรอยู่นาน ซูซิวเจี๋ยก็หันไปมองซูเป่ยด้วยความเบาใจ "วิชาแพทย์ของเจ้าก้าวหน้าไปมากแล้ว เทียบยาในวันนี้ตรงกับอาการ วิธีใช้น้ำอุ่นเช็ดตัวก็เข้าที เด็กคนนี้คงฟื้นไข้ในเร็ววัน"