บทที่ 530 ไท่ซั่งหวง

เป่ยหยวนเจิ้งงดออกว่าราชการ ขุนนางทั้งหลายจึงยังคงตั้งป้อมคุมเชิงกับเขาไม่ยอมถอย

ขณะที่เขากำลังสับสนลังเลอยู่นั้น ทูตจากแคว้นอูก็เดินทางมาถึง

เมื่อเป่ยหยวนเจิ้งได้เห็นเนื้อความในสาส์นที่บีบให้ยอมจำนน จิตใจก็พลันสั่นคลอนทันที