บทที่ 537 ข้าจ่ายเอง ข้าจ่ายเอง

“ให้ข้าพักงั้นหรือ เจ้าจะตามติดปรนนิบัติองค์หญิงได้หรือไร” อวิ๋นโหรวปรายตามองเขาอย่างได้ใจ

หยวนเฟิงเงียบกริบ คีบซาลาเปาขึ้นมากัดหนึ่งคำ พลางเหลือบมองนางด้วยความขุ่นเคืองอยู่สองครา

ฉู่เชียนอี้กับฉู่เชียนซิวไม่ได้สังเกตท่าทีของทั้งสองคนเลยแม้แต่น้อย ก็จะทำอย่างไรได้ ในเมื่อนี่เป็นครั้งแรกที่ฉู่เชียนอี้ได้ออกจากวังตามลำพัง มองอะไรก็ดูแปลกใหม่ไปหมด แปลกใหม่จนลืมเรื่องที่ฉู่เชียนซิวไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของซูเป่ยไปเสียสนิท