บทที่ 539 เงินเก็บสามสิบปี

ไป๋หลิงหลิงรู้สึกน้อยใจยิ่งนัก แผนแกล้งเจ็บตัวคราวนี้ถือว่าสูญเปล่าโดยสิ้นเชิง

ช่วงค่อนคืนนางปวดแผลจนข่มตาไม่ลง แต่กลับต้องมาทนดูฉู่เชียนอี้กับฉู่เชียนซิวป้อนความหวานใส่กันไม่หยุดหย่อน

ตรงที่ฉู่เชียนอี้นอนอยู่ใกล้กองไฟ นางจึงหลับสบายอุรา ทว่าฉู่เชียนซิวกลับแทบไม่ได้หลับเลยทั้งคืน