บทที่ 190 ท่านปู่หลง ท่านมียาปลุกกำหนัดหรือไม่

“พอแล้วๆ ไม่ต้องมาบีบน้ำตา”

ผู้เฒ่าหลงเห็นขอบตาที่แดงเรื่อของนางก็รีบโบกไม้โบกมือ หันหน้าหนีด้วยสีหน้าระอาใจ

“ข้าอยู่ตัวคนเดียวมาทั้งชีวิต ไม่มีคู่ครอง จะไปรู้วิธีปลอบเด็กผู้หญิงบอบบางอย่างเจ้าได้ยังไง”