บทที่ 192 นางร้ายสมองทึบที่ทั้งโง่ทั้งร้าย

รถม้าค่อยๆ ชะลอหยุดลงตรงหน้าประตูวัง

ซูหร่วนเลิกม่านรถขึ้นมุมหนึ่ง ภาพที่ปรากฏสู่สายตาคือกำแพงชาดกระเบื้องมรกต ประตูสีแดงประดับหมุดทอง สิงโตหินสองตัวหมอบตระหง่านอย่างน่าเกรงขามอยู่สองฟากฝั่งของฐานหินอ่อนสีขาว ทอดสายตามองขบวนรถม้าที่สัญจรไปมา

หน้าประตูวังมีรถม้าและเกี้ยวของจวนต่างๆ จอดอยู่เนืองแน่น เหล่าฮูหยินตราตั้งและคุณหนูสูงศักดิ์ในอาภรณ์หรูหราเดินเกาะกลุ่มกันสามถึงห้าคน ทยอยเดินเรียงแถวเข้าไปตามการนำของขันทีฝ่ายพิธีการ อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมกรุ่นและประกายเครื่องประดับระยิบระยับตา