บทที่ 208 หร่วนหร่วน เขาชอบเจ้านะ

จนกระทั่งซูหร่วนแทบจะขาดใจจริงๆ แรงขัดขืนค่อยๆ แผ่วลง เยี่ยนเฉินจึงยอมปล่อยในที่สุด

หน้าผากของทั้งสองแนบชิด ลมหายใจเป่ารดประสานกัน

ลมหายใจของเขาไม่สม่ำเสมอนัก ไออุ่นร้อนผ่าวรินรดลงบนริมฝีปากของนาง น้ำเสียงแหบพร่าและทุ้มต่ำ