บทที่ 220 ตรงกันข้าม ดึงตัวมาได้แล้วต่างหาก

ความตระหนกและกังขาในใจของซูหมิงจี้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทว่าเยี่ยนเฉินกลับไม่เปิดช่องว่างให้เขาได้ทันขบคิด

ชั่วพริบตาที่เพลงดาบของเขาชะงักไปเพียงเสี้ยววินาที เยี่ยนเฉินก็พลิกจากรับเป็นรุกในพริบตา ปลายกระบี่สาดประกายแสงเย็นเยียบพร่างพราวดุจดวงดารา โถมซัดเข้าใส่ซูหมิงจี้อย่างท่วมท้น

ม่านตาของซูหมิงจี้หดเล็กลง เขายกดาบขึ้นต้านตามสัญชาตญาณ ทว่ากระบี่ของเยี่ยนเฉินราวกับติดตารู้ทัน ทุกกระบวนท่าทะลวงผ่านช่องโหว่ในแนวป้องกันเข้ามา บีบให้เขาต้องถอยร่นทีละก้าวโดยไม่มีแม้จังหวะให้หยุดหายใจ