บทที่ 230 ซูหร่วน ไม่ได้พบกันเสียนาน

ซูหร่วนอยากจะเพ่งมองให้ชัดขึ้นตามสัญชาตญาณ ทว่าคนผู้นั้นกลับปล่อยมือในจังหวะเดียวกับที่นางรับพัดไว้พอดี

ผ้าโปร่งสีดำทิ้งตัวลงมาปิดบังใบหน้ารวมถึงสายตาคู่นั้นจนมิดชิดอีกครั้ง

"ท่าน…"