บทที่ 238 อย่าทำให้ข้าเป็นห่วงจะได้หรือไม่

เยี่ยนเฉินเอียงหน้ามามองนางแวบหนึ่ง

ไอสังหารในแววตาคู่นั้นยังไม่ทันจางหายไปจนหมด สายตาหนักอึ้งดั่งบึงน้ำเย็นเยียบ ทว่าเมื่อสบเข้ากับดวงหน้าของนาง ความเย็นชานั้นก็ถูกสะกดกลั้นเอาไว้อย่างตั้งใจ

"หร่วนหร่วนเด็กดี ถอยออกไปหน่อยเถอะ"