บทที่ 245 คุณหนูรองซู ช่างใจร้อนเสียจริง

เยี่ยนเฉินเดินเข้าไป ดึงหนังสือเล่มนั้นออกจากใต้ศีรษะของนางอย่างเบามือ แล้ววางไว้ข้างหัวเตียงอย่างไม่ใส่ใจ

จากนั้นจึงโน้มตัวลงไป ริมฝีปากบางแนบลงบนลำคอระหงที่โผล่พ้นยามนางเอียงศีรษะ พลางบรรจงจุมพิตไล่มาจากหลังใบหูแผ่วเบา

ซูหร่วนส่งเสียงครางอู้อี้ว่า "คัน…" พลางพลิกตัวกลิ้งเข้าไปด้านในเตียงครึ่งรอบ เว้นที่ว่างฝั่งด้านนอกไว้ให้เขา