บทที่ 258 ยื้อ ก็ยื้อกันอยู่ตรงนั้นแหละ

เยี่ยนเฉินเบือนหน้าหนี แล้วจับมือข้างที่กำลังจิ้มแก้มเขาลงมา น้ำเสียงยังคงตึงเครียด

"บาดเจ็บตรงไหน"

ซูหร่วนเอียงคอมองเขา ดวงตาเป็นประกายวิบวับ